POWRÓT

PAMIĘCI NAUCZYCIELI, KTÓRZY JUŻ ODESZLI...

 

„Śpieszmy się kochać ludzi …”

 

 

Ś. P. Józef  Łukasiewicz

w pamięci nauczycieli i wychowanków

 

Ś. P. Józef Łukasiewicz urodził się 3 maja 1922 roku w Bodzanowie.

        W latach 1929 – 1936 ukończył siedmioklasową szkołę powszechną w Bodzanowie. Od 1936 do 1939 roku uczył się w męskim gimnazjum w Płocku. Wybuch II wojny światowej uniemożliwił Mu dalsze kształcenie. W czasie okupacji pracował w Urzędzie Gminy. Po wojnie w latach 1945 – 1947 ukończył Liceum Pedagogiczne w Płocku. W roku szkolnym 1947/48 rozpoczął pracę jako nauczyciel w Szkole Podstawowej w Bodzanowie. We wrześniu 1950 roku Rada Pedagogiczna wybrała Go jednogłośnie na kierownika szkoły. W międzyczasie dokształcał się i ukończył Wyższe Studia Zawodowe – kierunek geografia. Funkcję dyrektora szkoły pełnił nieprzerwanie do 1982 roku, momentu odejścia na emeryturę.

Dla nas nauczycieli ś.p. Józef Łukaszewicz był wzorowym szefem, a jednocześnie kolegą i przyjacielem. Młodych nauczycieli otaczał szczególną opieką. Potrafił stworzyć przyjazną atmosferę pracy. Członkowie rady pomagali sobie nawzajem. Starsi stażem nauczyciele dzielili się swoimi doświadczeniami z tymi, którzy stawiali pierwsze kroki w zawodzie. Wszyscy czuliśmy się jak w rodzinie.

Ś. p. dyrektora Łukaszewicza cechowała rzetelność, pracowitość, systematyczność, dokładność w pracy i działaniu. Był delikatny, taktowny, skromny, a jednocześnie wymagający tak w stosunku do siebie jak i współpracowników. Przykre spostrzeżenia dotyczące spraw zawodowych swoich podwładnych przekazywał zawsze „w cztery oczy”. Potrafił też zauważyć osiągnięcia, które doceniał i podkreślał. Pracowitość, wyniki w pracy niejednokrotnie nagradzał słowem, które miało większą wartość od najcenniejszej nagrody. Nikt z nas nie doznał od Niego przykrości. W naszej pamięci zawsze pozostanie jako wspaniały człowiek, wzór nauczyciela, wychowawcy wielu pokoleń, ceniony przez uczniów, ich rodziców oraz władze gminne i oświatowe.

Był prawdziwym gospodarzem szkoły, troszczył się o dobre warunki do pracy i nauki. Jego zasługą była modernizacja szkoły np. budowa sali gimnastycznej, zorganizowanie świetlicy z dożywianiem, pracownie przedmiotowe, modernizacja ogrzewania szkoły. Dyrektor potrafił współpracować z rodzicami, szczególnie z Komitetem Rodzicielskim, dzięki czemu pozyskiwane wspólnie pieniądze z organizowanych imprez zasilały kasę szkolną. Angażował się w prace na rzecz gminy, jednak zawsze na pierwszym miejscu była szkoła. Pod Jego kierownictwem poziom nauczania był na wysokim poziomie. Uczniowie byli dobrze przygotowani do podejmowania dalszej nauki.

Ś. p. Józef Łukaszewicz uważał za priorytet krzewienie postaw patriotycznych uczniów i kultywowanie tradycji lokalnych. Zachęcał do uczestnictwa w organizowanych zajęciach pozalekcyjnych sportowych, muzycznych. Mobilizował wychowanków i nauczycieli do pracy na rzecz organizacji uczniowskich. Za Jego kadencji szkole nadano imię kaprala Feliksa  Ignacego Grabowskiego i ufundowano sztandar.

Ś. p. Józef Łukaszewicz odznaczał się wysoką kulturą osobista w kontaktach z ludźmi. Swoich rozmówców traktował zawsze poważnie i przyjaźnie. Trzeba wyjątkowego charakteru, taktu oraz mądrości życiowej, aby pracować we własnym środowisku i cieszyć się do końca autorytetem.

Nauczyciele i wychowankowie wspominają Go bardzo serdecznie i stawiają za wzór do naśladowania.

Dnia 27 lutego 2007 roku pożegnaliśmy Go z wielkim żalem. Odszedł człowiek, który był i będzie cząstką nas samych i naszej historii.

 

„ Dzięki Tobie wiemy. Że jeżeli bardzo pragniemy coś robić,

wtedy pracujemy nad tym, znajdujemy w tym przyjemność

i doskonalimy się w tym – a wówczas nie jest ważne,

czy przyniesie nam to sławę, czy też nie.”

 

 

 

Opracowały: Beata Chojnacka i Beata Wrońska w oparciu o wspomnienia nauczycieli emerytów p. H.Piechna, p. S.Tomczak, p. Hermanowskiej, p. Zielińskiej, p. B. Solka.